پرنده غمگین دلم چه بی قرار پر می گشاید
و خود را به دیوارهای دل بی قرارم می زند.
چه زیبا آشیانه ات را بر روی دلم ساخته ای
جوری که هیچ باد ویرانگری توان ویرانی اش را ندارد.
+
نوشته شده در
86/09/13ساعت 11:37 قبل از ظهر
  به قلم: سلطان غم(مهدی محمدی)
|